Na pustyni

Człowieka nie da się poznać bez rozmowy. Bez zauważenia jego sposobu postrzegania, myślenia, wartości. Każdy ma swój bagaż doświadczeń, który kształtował się na drodze własnych i niepowtarzalnych przeżyć. Tak więc dlaczego myślimy, że znamy kogoś już po kilku wspólnie spędzonych chwilach? Bardzo często to nasze odczucia, które przecież są subiektywne. A do tego dochodzą emocje. Również te negatywne, z przeszłości. Zranienia, rozczarowania, lęki.

Każdy człowiek postrzega świat po swojemu. Każdy z nas ma inny próg wrażliwości. Każdy z nas doświadczył trudnych chwil, jednak nie zawsze one w tym samym stopniu odznaczają sie na naszej teraźniejszości. 

Każdy z nas ma swoją wartość. Każdy z nas jest dzieckiem Boga, który nieustannie się o nas troszczy. Dlaczego trudności czasem przesłaniają to myślenie? 

Być na pustyni nie jest łatwo. A przecież w ciszy Bóg mówi do nas szczególnie. Wypełnia naszą pustkę. Nie można zatrzymać się na trudnościach. Bóg jest nadzieją ludzi, którzy pokładają w Nim ufność. 

"Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, 

mówię: Ty jesteś moim Bogiem. 

W Twoim ręku są moje losy"

Psalm 31

Na każdej ścieżce

Nie za bardzo daleko, nie za blisko siebie

Stąpamy równo, lecz żadne z nas nie wie

Miłość potrzebna nie tylko od świeta,

W codziennych trudach, radościach i szczęściach

Na każdej ścieżce, czy to prostej czy krętej

Dobro i miłość
Towarzyszyć nam będzie
O wschodzie słońca, czy blasku gwiazd
Na polnej drodze i w środku lasu,
Na wybrzeżu piaszczystym i skalistym
Na szczyście góry i w dolinach
Miłość wszystko wytrzyma

Tak ciężko ją znaleźć, lecz warto jest szukać

Miłości nie sposób oszukać

Tak ważne jest by chcieć, nie, by mieć lecz dawać

Miłość to piękne uczucie

Buduje świat, dobro wokół nas...

Droga

Biały puch pokrył gałązki drzew,

Prosta droga wzdłuż strumyka, 

Pod nogami śnieg się mieni.  

W promieniach wschodzącego słońca

Raduje się serce, że to już zima, 

Wszelkie troski odchodzą w zapomnienie, 

Gdy krok za krokiem wędrujemy przed siebie

By dostrzec piękno jakie świat ten skrywa,                                          Potrzebna jest nasza wytrwała nadzieja

Through life

W tej dalekiej drodze, 

Przez bezkresne morze, 

Przez piękne doliny, 

Pola i równiny, 

Idziemy przed siebie, 

Czasem chwiejnym krokiem, 

Lecz nadzieja jest przy nas, 

Miłość nas podtrzyma. 

Przyniesie spokój pośród burz, 

Doda otuchy w razie mglistych dróg. 

Przeprowadzi przez rzekę, 

Wiatr jej nie zachwieje. 

Idziemy dalej, 

Bo wiemy, że mamy siebie.

A miłość przetrwa wszystko, 

Co na drodze naszej będzie, 

Choćby na krańcu świata, 

Odnajdziemy się wzajemnie...

The way of life

Strach przed zaufaniem, czy strach przed porzuceniem? Dlaczego ludzie dla nas ważni czasem po prostu odchodzą? Prosta droga nagle prowadzi w przeciwnych kierunkach. Jak zaufać na nowo? Może się powtórzyć sytuacja z przeszłości? Może. Lecz tylko człowiek z otwartym sercem może kochać naprawdę. A przecież wtedy łatwiej je zranić. Jednak warto kochać mimo wszystko. Warto wytrwać w oczekiwaniu na tą jedną osobę, która już zostanie.

W miłości tak ważna i potrzebna jest wolność. Wolność wyboru. Pozwolenie drugiemu na podejmowanie własnych decyzji zgodnie z jego sercem. A tym samym postawa, która zapewnia o naszej miłości: Jestem dla Ciebie. Możesz na mnie liczyć... Jakie to piękne, gdy obydwoje w ten sam sposób pragną dla siebie wzajemnego dobra i chcą iść razem przez życie. Jakie to szczęście mieć kogoś takiego.

W dzisiejszym świecie mówić u uczuciach nie jest łatwo. Tym bardziej o swoich słabościach. Chcemy, by nas widziano z jak najlepszej strony, a by nasze słabości nie ujrzały światła dziennego. Tym samym dzisiejszy świat oferuje nam tak wiele bodźców, aby tylko nie odczuwać braku, pustki...

Ostatnio pewna mądra osoba, podjęła temat pustki w naszym życiu. Jak stwierdziła, pustka jest potrzebna. Jednak odczuwanie braku jest czymś co wywołuje w nas pewien rodzaj lęku. Chcemy, by w naszym życiu niczego nie brakowało: miłości, zdrowia, pieniędzy... Gdy przychodzi pustka próbujemy ją w jakiś sposób odsunąć na bok. Jednak jest to miejsce, w którym działa Bóg. Dało mi to do myślenia. Jak często znajdujemy sobie mnóstwo zajęć, gdy czujemy się smutni, gdy sprawy nie układają się po naszej myśli. Nie jest łatwo w pustce wytrzymać. Lecz jest to potrzebne. Wówczas możemy sobie uświadomić, co jest dla nas ważne. Ta pustka może nas przygotować na piękne chwile, które są przed nami.

Gdy wiatry się wzmogą i burza nadejdzie
Będę Cię trzymać za obie ręce.
Razem ruszymy przez wzburzone morze,
Nie będą nam straszne żadne przeszkody.
Razem przejdziemy na drugą stronę...

Life is a gift

Kolejny zwyczajny dzień pochłoniety rutyną... A może nie musi taki być? Wystarczy się zatrzymać. Spojrzeć na przechodniów na ulicy. Dostrzec uśmiech kogoś obok. Zauważyć jak słońce oświetla białe obłoki na niebie. Poczuć powiew wiatru na twarzy.
Sa takie miejsca,  w których czuje się po prostu dobrze. Można usiąść i spokojnie pomyśleć. Nacieszyć się chwilą i nigdzie nie spieszyć. Podobnie jest z relacjami. Czasem spotyka się ludzi, z którymi rozmowa nigdy nie jest nudna, przy których nie trzeba nikogo udawać, można po prostu być. Kiedy to widzisz w drugiej osobie to dobro, którego ona sama nie dostrzega. Kiedy to ta osoba widzi w tobie najlepsze cechy,  mimo wielu wad jakie sam w sobie widzisz. Przy niej stajesz się lepszym człowiekiem i motywujesz ją do tego samego. A chwile spędzone razem są wypełnione ufnością i zwyczajna miłością, która jest niczym innym jak pragnieniem dobra dla drugiego człowieka.
W rozmowach bardzo potrzebna jest uważność. Dobieranie słów tak, by wypowiedziane nie były niczym rzuconym na wiatr ale niosły konkretną wartość i przekaz. Jak ważna jest umiejętność słuchania. Ciekawość punktu widzenia drugiej osoby i próba zrozumienia. Warto się przyjrzeć słowom, które wypowiadamy wielokrotnie na co dzień. Może zwykłym "dzień dobry" można sprawić, by ten dzień był dobry a "do widzenia" niosły chęć ponownego zobaczenia. Żyjemy w świecie gdzie nie ma dnia bez rozmowy, lecz nasze słowa niekiedy wypowiadane są w pośpiechu bez zastanowienia. Warto uwierzyć, że nasze nastawienie wywiera ogromny wpływ na innych. Zacznijmy więc od prostego niewymusznego uśmiechu. Tak niewiele trzeba, by odnaleźć się wzajemnie w tej całej gonitwa dzisiejszego świata. By żyć naprawdę każdą chwila która jest prawdziwym darem...

Życie jest darem.

Słońce powoli zachodzi najpierw za chmury, by po chwili pojawić się jeszcze niczym pomarańczowa kula schodząca za linię horyzontu. Niebo przybiera rozmaite odcienie granatu. Ptaki kładąc się do snu jakby chciały pokazać światu swe piękno ukryte w niesamowitym ptasim śpiewie. Jeszcze jasno. Miasto coraz liczniej oświetla ciepłe światło ulicznych lamp. Wzmagający się wiatr porusza gałązkami drzew przynosząc zarazem zapach wiosennych kwiatów. Niebo staje się coraz bardziej stonowane, już można dostrzec parę maleńkich gwiazd. Życie powoli zwalnia swe tempo, by rano znów na nowo wrócić do swych spraw. Wieczór już. Ucichł wiatr. Smugi deszczu spadły pośród traw. Delikatne krople chwyciły się liści. Zewsząd dolatuje zapach mokrej ziemi... Z wieczorami jest jak z zachodami słońca. Każdy jest inny, choć na pierwszy rzut oka może się wydawać podobny drugiego. To piękne momenty dające nadzieję. Choć nocą mniej widać, jednak myśli się jakby jaśniej. I te gwiazdy na niebie. I księżyc jasny. Cisza co jakiś czas przerywana przez szelest liści na drzewie. I te chwile kiedy jest tak wiele myśli, które chciało by się przekazać. Jednak czasem jest to po prostu niemożliwe. Są takie chwile zachwytu, którego zwyczajnie nie da się objąć słowami. Wtedy pozostaje cisza. Cisza w której budzi się nadzieja...

Są marzenia. Jest i wiara i nadzieja...

Some words

W tym dzisiejszym zagonionym świecie - wsłuchać się we własne myśli to nie lada wyzwanie. Tysiące bodźców i wrażeń każdego dnia. Swoje wartości się ma, ale czy przekłada się to na wybory podejmowane każdego dnia? Choćby te najprostsze czynności, wykonywane "z przyzwyczajenia". Chce się dla innych dobrze, ale złości się na tych, co obok. Podejmuje się różne postanowienia, a odkłada się je na kolejne dni. Uczy się kochać, a skupia się wyłącznie na własnych potrzebach.


Tak bardzo potrzebna jest miłość. Ta prosta, zwyczajna. Chęć dobra dla drugiej osoby, gotowość niesienia pomocy i bycia przy niej. Miłość jest wymagająca, to prawda. Tak bardzo trzeba o nią walczyć...


Najpiękniejsze miejsca na świecie to te, po które trzeba dojść, czasem kilkudniową, stromą trasą. Podobnie jest w życiu. Trudy dnia codziennego powinny nas doprowadzić do czegoś dobrego i pięknego.


Kiedy wieczorem cisza nastanie,
Pierwsze gwiazdy zabłysną na niebie,
Pójdziemy ścieżką przed siebie,
W bezkresny świat...



Aby coś mogło się zmienić, trzeba wyruszyć w drogę. Pomimo często towarzyszącej niepewności, obawy i strachu. To, co ważne chyba prędzej czy później stanie się powodem smutku. Lecz ten rodzaj smutku uświadamia, jak wiele to dla nas znaczy. Tym momentom towarzyszą uczucia tak silne, że stają się tłem większości chwil każdego dnia. Wciąż powracają. Mierząc wysoko w życiu, dążąc do tego co piękne i dobre, nie sposób pominąć trudności. Dlaczego tak przed nimi uciekamy? To właśnie one świadczą o wartości tego co dla nas ważne... Dlaczego tak często towarzyszą miłości? Miłości niedoskonałej, która właśnie w tym jest doskonała. Czy wtedy trzeba zrezygnować? Dlaczego uciekać od miłości? Dlaczego obawy o przyszłość tak wiele czasem znaczą? Czy miłość nie jest ważniejsza od obaw? A miłość cierpliwa jest. Miłość tak potrzebna jest...


"Odwaga nie polega na nieodczuwaniu strachu, lecz na uznaniu, że coś jest ważniejsze niż lęk"